آکرولیزیانا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت دویست و هفتم :
من اما انگار که اصلاً حرفش رو نشنیده باشم، همون‌طور گیج و منگ بهش خیره شدم.
احساس می‌کردم همه چیز یه رویای ترسناکه و غیرواقعی‌تر از همه‌اش این دریچهٔ نورانیه که می‌خواد خودش رو منجیمون نشون بده.
هم‌چنان که من غرق فکر بودم نیوان با هیجان روی زمین زانو زد و با شتاب محتوای کوله رو روی زمین خالی کرد.
بی‌توجه به بقیهٔ وسایل، چنگی به لباس‌ها زد و با دیدنشون از خوشحالی فریاد زد:
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۷۱۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
مهدیه
8ممکنه اون کلید پسر پروفسور رئیس موزع باشع؟! 🤔نمد چرا یهو این اومد ب فکرم راستی رمانت عالیه نویسنده جون موفق باشی😍❤❤
۵ سال پیشپری
0حس میکنم اون پسر ایهامه(تارزان)
۴ سال پیشوفا
14خیلی دوست دارم وقتی برگشتن شهاب ودایمون زنده باشن و هر کدوم که تو آکرو لیزیانا می میرند برگردند به زمان خودشون ..
۵ سال پیشسلاله
8فکر نکنم بشه چون قبلا پروفسور گفت هرکی رفته برنگشته ولی اگه دایمون سوار بر یه دایناسور رام شده پیداش بشه خیلی باحال میشه😂😂
۵ سال پیشops
2تو کلا عشق سوار بر دایناسوریاا 😂
۵ سال پیشسمیرا
10یکم هم ازپرواوجنگلی بگین😅
۵ سال پیشمهدیه
8من بودم یک ثانیه هم صبر نمیکردم،داخلش میپریدم
۵ سال پیش//
12یخورده حرف اخر مهرانا زیادی شعاری بود :(
۵ سال پیشس
5واقعی؟
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
معصومه!!!
12بچه ها حتی اگه همه هم رو هم پیدا کنن هنوز اون کلیدی که دایمون می گفت مونده پس تا هم رو پیدا کنن و ..... خیلی پارت ها مونده 😊 واای من خیلی هیجان زده ام برای قسمت های بعدی 😃