آکرولیزیانا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت دویست و دوم :
لب‌هام آروم آروم داشتن با حالت یه لبخند دلی باز می‌شدن که ناگهان تکونی سختی خوردم و بی‌اختیار پرت شدم جلو.
پتو رو چنگ زدم و با وحشت به اطراف نگاه کردم؛ چادر و تموم اجزای داخلش طوری می‌لرزیدن که انگار روی ویبراتور گذاشته بودنش.
با وحشت دستم و روی صورتم گذاشتم و گیج رو به نیوان گفتم: چی شد؟ زمین‌لرزه‌ست؟
با شنیدن صدام از بهت دراومد و ما بین تکون‌های محکم چادر و زمین، با زحمت
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۷۱۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
هلنا
2خاک تو سورتم 😐من ی دعایی کردم چرا گفت چرا دایمون سقت شدی ای خدا کوله هاشون چی اینا اصن شانس ندارن تازه برای رد شدن از دروازه هنوز ی نفر اضافی عه مگه دونفری برن تو ی لباس😐
۵ سال پیش(*_*)
0ولی یه چیزیا چی شد یه دفعه؟! مگه قرار نبود یک ماه و نیم دیگه آکرولیزیانا خراب نمی شد؟😑
۵ سال پیش---
4کم کم داره نابود میشه،به خاطر همین نمیتونن یه جا زیاد بمونن یا برگردن عقب. تا یک ماه و نیم دیگه به تهش میرسه و دریچه های خروجی ام از بین میرن. فقط تو این هیری ویری لباس های محافظ جا موندن که .
۵ سال پیش:)
12هاییییی ننه اگه الان پروا سوار بر تارزانش پیدا بشه خیلی خوب میشه😂😂😂
۵ سال پیشHim
0یعنی دایمون مرد؟:/
۵ سال پیشn.a
8پرفکتتتتت ... فقط حیف وسط لحظات عاشقانه اینطور شد 😂
۵ سال پیشثنا
12جا دارع بگم شت؟! 😐
۵ سال پیش(*_*)
3عالیی🤩
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
....
0چرا هرچی بلاست سر دایمونِ من میاد؟:'(