آکرولیزیانا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و نود و پنجم :
توقع واکنش احساسی‌تری ازش داشتم ولی مثل همیشه جفت پا پرید تو تصوراتم و پوزخند گل و گشادی نثارم کرد.
- الان تو خیلی خوبی؟
بادی به غبغب انداختم و حق به جانب گفتم: معلومه، مگه کوری که این همه کمالات و نمی‌بینی؟
- موندم چرا با همهٔ اینا یه دریچهٔ طلایی برات باز نمیشه برگردی خونه، تو که قشنگ به تکامل رسیدی.
راستش این سوال برای خودم هم پیش اومده بود و نمی‌دونستم چرا به هیچ جواب م
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۷۲۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
یلدا
0بسی کوتاه
۵ سال پیشسلاله
8نویسنده چرا یه عکس از اینا نمیدی من خیلی دلم میخواد بدونم واقعا لاوین اونقدی که به خودش مینازه مالی هست😕😂😂
۵ سال پیشخب ک چی؟
7همچنان از لاوین خوشم نمیاد😐💔 نچسبه ..
۵ سال پیش!!معصومه
8داره عاشقش میشه 😍 واای 😭 داشت می گفت ای جاوید دو دقیقه زبوت به دهن نگرفتی که بگه😢 امیدوارم تو یه صحنه حساس و هیجانی اعتراف کنه 😌 همه خسته شدن از اینا ولی من واقعا دوسشون دارم و لذت می برم 😀😘
۵ سال پیشاینجانب
13نایس❤️امیدوارم تو پارت بعدی یا دایمون و بچه های دیگه رو ببینن یا پروا و ایهام🙄
۵ سال پیشکبری قشنگه
6ارع کاشکی بشه🙂🤌
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
هلنا
4تمام پارت در مورد بحث این دوتو بود ولی خو مارازی ایم 😂بلخره پارت کم بهتر از بی پارتی عه لاوینم کم کم عاشق میشه و فک کنم روی عاشقانه ی داستان و ببینیم ولی خب همینجوریشم یکی از رمان های مورد علاقمه😁