آکرولیزیانا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و هشتاد و چهارم :
نامهٔ صد و سی و هفت
احساس می‌کنم به تکامل رسیدم؛ شایدم نه ولی عوض شدم.
انقدری که به خودم جرأت بدم یه نامه هم برای تو بنویسم.
شاید هم نه، این نامه بیشتر برای خودمه یا شاید هم هیچ‌کس چون قرار نیست به دستت برسه.
حتی اگه توی تموم دریاهای همهٔ دنیاها شناور بشه باز هم نمی‌تونه راهش رو به سمتت پیدا کنه.
شاید هم تو همین الان داری من رو از اون بالا تماشا می‌کنی و حرف‌های نزده‌ا
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۷۴۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
مهدیه ام
0اگه یادت باشه قبل از اینک داستان از زبون پروا باشه ع زبون مهرانا بود که یه نامه با همون تفاسیری ک پروا گف ع تو اب پیدا کردو با خوندنش گریه اش گرف پ یعنی فهمیدن ک پری زنده اس
۵ سال پیشDayana
2آاای نههه. من دلم میخواست بازم از زبون پروا باشه حالا که نیست لااقل از زبان لاوین نمیزاشتی 😢نیوان خیلی گزینه مناسب تری بود بنظرم
۵ سال پیشرها
5از لاوین بدم میادددددددد ولی انگار یه خورده قابل تحمل تر شده اوفففففف😂😂😂😂
۵ سال پیشچشانا
14بیاید اینم از عجوزه حالا بعد یه چند وقت نگید چرا از پروا نمینویسی 😑همش تقصیر خودتونه
۵ سال پیشارغوان
5سی و یک پارت از زبون پروا بود بس نبود؟ ولی من خودم مهرانا رو ترجیح میدم🚶 ♀️
۵ سال پیشنن
6چه عجب
۵ سال پیشآنالی
4🤍🤍💚💚
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
اینجانب
26هورااااا بالا خره از نامه ها کشیدی بیرون😁ولی هرچند کاش از زبون مهرانا یا نیوان بود ولی خب همینم خوبه که دیگه نامه نمیخونیم❤️❤️همچنان منتظرم تا یکیشون نامه پروا رو بخونه یا ایهام و پروا رو ببینن🥲🥲