آکرولیزیانا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و هفتاد و نهم :
هوا کاملاً تاریک شده بود و خبری ازش نبود.
البته نگران نبودم چون میدونستم هر جا که هست حالش خوبه.
تموم این مدت ناشناخته توی تنهایی گذرونده و زندگی کرده بود، پس هیچ نیازی به من و نگرانیم نداشت.
بیخیال آب شدم و یه گوشه کز کردم.
فکر میکردم گذر زمان همه چیز رو راحتتر میکنه اما مثل همیشه تموم حدسیاتم اشتباه دراومده بودن.
پاهام رو توی شکمم کشیدم و با دستهام خودم رو بغ
مطالعهی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۷۴۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
?
6اییی خدااا زر بزن دیگه تارزان ببین بچم چه رمانتیک شده زر بزن من چرا حس میکنم ای پسره پسره اون پرفسور پیر هست ؟🤔 نظر شما چیست بچه ها ؟!
۵ سال پیشدقیقاااا
0دقیقا
۵ سال پیشهستی
5😄😄😄چه جذاب از کجا به کجا رسیدیم😂😂😂
۵ سال پیشمهدیه
20نویسنده این کارو با دایمون نکن. نابود میشه بدبخت
۵ سال پیشیاسم
18واای عاشق جذاب شدم...چی بود اون دایمون ببخشیداااا...پخمه! اصلن من از اول میدونستم پروا نسیب اون نفر هفتمه میشه همین جذاب خودمون...
۵ سال پیشثنا
13دمت گرم باوا عالی بووووووووووووود🤍🤣😁
۵ سال پیششیرا
12پرفکت
۵ سال پیشسلاله
24عررررررر چرا رمانتیک😢😍❤
۵ سال پیشهان؟
18آخی چه عاشقانه
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...

•°•
0آخی چ زیبا چ عاشقانه چ رمانتیک 😐😂