بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت چهل و پنجم :
با احساس درد توی کمر و کتفم، چشم‌هام و تا آخرین حد باز کردم و نفس توی سینم حبس شد.
با آخرین توان و آخرین سرعتی که داشتم از روی تختم بلند شدم و دیدم که توی اتاق خودمم.
چیزهایی که از قبل بیهوش شدنم به‌خاطر می‌آوردم انقدر ترسناک و دلهره‌آور بودن که آرزو کردم یا مرده باشم یا توی یه کابوس طولانی باشم.
دستم و به سرم گرفتم و از روی تخت پایین اومدم.
با زحمت و قدم‌هایی آهسته از اتاق
لطفا صبر کنید...
Sahar
8فوق العاده کم☹️