آکرولیزیانا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و هفتاد و چهارم :
چند ثانیه خیره بهم نگاه کرد، حتی ساکت‌تر و خاموش‌تر از همیشه...
نمی‌دونم تو صورتم دنبال چی تو می‌گشت، هر چی که بود انگار پیداش نکرد چون ناگهانی حالت مجسمه‌مانندش رو رها کرد و به سمتم اومد.
از این حرکت ناگهانیش قلبم جهش کرد به پاچه‌ام و چشم‌هام گرد شدن، داشتم از تعجب خشک می‌شدم که ناگهان بازوم رو گرفت و بلندم کرد.
یه جیغ ریز کشیدم و سعی کردم خودم رو با حرکت ناگهانیش وقف بدم
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۷۵۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
یسنا
19رمان داره از بحث اصلی دور میشه اینجا فقط پروا هست نه خبری از بقیه شونه نه ایهام حرف میزنه یه جورای داره تو سبک طنز میشه هیجان نداره اولش قشنگ تر بود اما درکل خوبه ممنون
۵ سال پیش،،
29چون تو این پارتها تازه داریم با ایهام که از شخصیتای اصلیه اشنا میشیم. اون قبلا نبوده، پس باید بهش زمان داده بشه تا داستانشو متناسب با خصوصیات اخلاقی خاص خودش بگه خوبه به نویسنده اعتماد داشته باشیم
۵ سال پیش---
16من اعتراضی ندارما ولی این ه داستان ایهام نیست، توصیف الان ایهام از دید پروا ست ما هنوز هیچی از ایهام نمیدونیم جر اینکه نفر هفتمه، همیشه تنها بوده و احساسات و درک داره. همین.
۵ سال پیشمتین
17چرا حسم میگه ایهام همون نفر هفتمه؟🤔🤔🤔
۵ سال پیشنن
19نه بابا نابغه چقدر فکر کردی به این نتیجه رسیدی خب بابا پسریه که تو زمان گمشده دیگه
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
سیتا
8بچه ها دقت کردید از وقتی پروا بهش میگه ایهام ماهم عادت کردیم اینو میگیم😂