آکرولیزیانا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و هفتاد و یک :
دستم و روی قلبم گذاشتم و با حالی زار بهش نگاه کردم که دست به سینه و منتظر پای درخت وایساده بود.
چشم‌هام رو گرد کردم و لب‌هام رو ورچیدم به اون‌طرف نگاه کردم.
- این‌جوری نگام نکن، نظرم عوض نمیشه.
چند ثانیه همون‌طور موندم، بعد زیرچشمی نگاه کردم و دیدم لامصب هنوز همون‌جاست.
با همون نگاه که خروار خروار فحش ناموسی توش جمع شده.
چینی به دماغم دادم و با غیظ گفتم: انقدر اصرار ن
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۷۵۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
.
8رمانه شخصیت رمان میتونه هر چیز اشتباهیو بگه چون داره ی آدم حرف میزنه نه یه متن علمی
۵ سال پیشثنا
2درسته متن علمی نیست ولی همه ی ما میدونیم که این رمانه و اگه تو یه پرانتزی متن اصلی رو بنویسه از رمان دور نمیشیم که ، اینطوری میتونیم بفهمیم متن اصلی چی بوده خب🙂
۵ سال پیشآشوب
3واییییییییی عالی بود من اول متوجه اشتباح شعر نشودم بعد که خودش گف فهمیدم بابا خفن تر از مولانا به نظرم این داییناسوره عاشقت شد ولی تارزان نه
۵ سال پیشمهدیه
11بابا شاعر کی بودی تو. 🤣
۵ سال پیشمن منم
4خدایااااا عالییییی بودددددد عاشششششششخختتتمممم پروا
۵ سال پیششانلی
8من پروارو میخوام 🥺 خیلی حال خوب کنه ، کل پارت صورتم درد گرفت از خنده 😂راست میگه ها شعراش از خودنسخه اصلی جذاب تره😅
۵ سال پیشلمیا
14وای خدا😂😂😂😂😂این پروا ادم بشو نیس.قیافه منی که صب امتحان داشتم رفتم مدرسه و الان خسته و کوفته اومدم سمت رمان:
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
ثنا
13خیلی رمان قشنگیه😍 ولی نویسنده جان لطفا کنار این جور بیت ها و ضرب المثلها که پروا جان هنرشون رو نشون میدن 😂 بیت اصلی رو هم بنویسید. خیلی ممنونم❤