آکرولیزیانا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و شصت و پنجم :
حرفم تموم نشده بود که دست‌های قفل شده‌ام رو از دور گردنش باز کرد و قبل از اینکه بتونم واکنشی نشون بدم ناگهان پرتم کرد توش.
جیغ زدم و حتی قبل از اینکه چیزی رو از سردی یا گرمی آب حس کنم شروع کردم به دست و پا زدن و سعی کردم خودم رو ازش بکشم بیرون اما نهایت تلاشم به خستگی ختم شد.
در حالی که نفس نفس می‌زدم خیره بهش نگاه کردم که بیرون از گودال آب دست به سینه ایستاده بود.
اگه از معنا
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۷۶۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
من
0وویی خدا چنگده من این ایهام و میدوستم خدا ایهام و از ما نگیر لعنتی خیلی گنگ و خفنه به نظرم میتونه حرف بزنه وویی فکر کنین اولین کلمش و به پروا بتوپه بگه چقدر زر میزنی خیلی خفن میشع
۵ سال پیش!!معصومه
36اگه هنوز حرف زدن یادشه و می فهمه پروا چیمیگه چرا حرف نمی زنه🙄 فکر کنم یه جای هیجانی با صدایی خش دار و جذاب باید یه چی بگه 😌😀 بسی جذاب است این رمان 😂👏
۵ سال پیشDayana
1اوهوم 😃فکر کنم انقد که حرف نزد تار های صوتیش به فنا رفت
۵ سال پیشDayana
1فقط اونجا که میگه اگه از معنای واژه اسکول خبر داشت پس با هر بار دیدنم ورد زبونش شده بود
۵ سال پیشam
13ایهام=کررررررراش:)😂
۵ سال پیش---
22عاشق این احساسات شما ها به این جنگلیمونم :)) خیلی بانمکین :))
۵ سال پیشNazli
37وای ننم چه غار نشین جنتلمنی
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
.
0ایهام!.پروا.عشق ازدواج بچه نه نه نه اصلا با عقل جور در نمیاد