آکرولیزیانا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و پنجاه و یک :
- نامهٔ صد و بیست و یک...
با شنیدن صدای غرش بلندی که از نزدیکم اومد دست‌هام سست شدن و بی‌اختیار جیغ وحشت‌زده‌ای کشیدم.
با شتاب روی زمین افتادم و زانوهای لرزونم و به خاک چسبوندم.
نمی‌دونستم صدا دقیقاً از کجا میاد ولی خوب می‌دونستم که متعلق به چیه.
بعد از چند ثانیه که هر لحظه‌اش رو با احساس مرگ گذروندم، با تردید سرم رو بلند کردم و نگاه تارم رو به جلو دوختم.
برای لحظه‌ای
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۷۷۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
Dayana
7باید به اطلاعت برسونم که تنها نیستی منم نفس کشیدنو فراموش کرده بودم
۵ سال پیشاخه یکی نیست
2وااای 😐😐😐😐😐😐😐😐😣
۵ سال پیشیلدا
17حالا نمیشد یکم دیر تر بیای دایناسور احمق میزاشتی لااقل ما فضولی مون برطرف بشه بعد میومدی اون غرش مسخرت رو میکردی اه😐😐😐الان از فضولی میمیرم بد جایی تمام شد😭😭😂😂😂😂
۵ سال پیشفری
10تعف فق میتونم بگم تعععف دایناسور گل بگیری ک بد موقع اومدی اه خو میخوندی نامرو دیگعععع
۵ سال پیش!!معصومه
5شاید بهش نفس مصنوعی داد چه جذاب میشه 😀😍
۵ سال پیشفاطمه
10پرهام پشمام برگام
۵ سال پیشخب ک چی؟
5و پرام
۵ سال پیشسیتا
9یه لحظه فکر کردم داره از پروا میگه بعد فهمیدم پروا نیست 😏😏
۵ سال پیشپرنیان شب ؛
11مگه پرپر غرش میکنه؟🗿
۵ سال پیشگل نرگس
25اهههههههههه چرا این دایناسور عنتر مثل سوسک بی محل وسط خوندن نامه پدیدار شد ؟ الهی خودم سر تخته بشورمت دایناسور پفیوز 😒🧹
۵ سال پیشارغوان
22نویسنده جون اگه امکانش هست یه ذره پارت ها رو طولانی تر کنید اخه تا میایم بخونیم تموم میشه که🙁💔
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
پرنیان شب ؛
36فقط من بودم که همراه مهرانا نفسمو حبس کرده بودم و جیکم درنمیومد؟ واقعا اکشن بود .... پرام ..... پشمام ... really great !🗿