آکرولیزیانا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و چهل و هشتم :
در عین اینکه حرص میخوردم، آهسته خندیدم و دست بردم موهام رو با کش جمع کردم و محکم پشت سرم بستم.
دایمون از توی کولهاش نقشه رو به همراه یه تفنگ درآورد.
- بلدی باهاش کار کنی مگه؟
بدون اینکه نگاهم کنه، زیرلب گفت: یاد میگیرم.
- نزنی باهاش شل و پلمون کنی...
جوابم رو که نداد نه تعجب کردم و نه ضایع شدم.
بیچاره اصلاً فازش معلوم نبود، روز به روز ساکتتر و سرخوردهتر میشØ
مطالعهی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۷۸۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
Dayana
8«شاید تکامل همون آرامشه قبل از اینکه به انتهاش برسیم» این دیالوگ پروا رو یادت میاد؟ یه دلم مصرانه میگه این رمان قرار نیست پایان بدی داشته باشه ولی یه دلم با شک و تردید میگه نکنه این دیالوگ راست باشه؟
۵ سال پیشدیلان
6قلمتو دوست دارم نویسنده جون فقط از تعداد پارت گذاشتنت ناراضیم
۵ سال پیشاخه یکی نیست
7وای لطفا از زبون پروا هم بحرفین
۵ سال پیشغزل
10ناموسا مگه نیوان عاشق پروا نبود پ چرا الان به یه ورش نیست ک داره با مهرانا میگه و میخنده ؟؟ ( تروخدا مهرانا با نیوان نباشههههه)
۵ سال پیشفاطی
17اونایی که میگن کسل کنندس نخونن انقدرم حرص نخورن پوستشون چروک میشه شوهر گیرشون نمیاد😂
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...

ریحانه
13رمان خیلی عالیه ولی دیگه خیلی داره کسل کننده میشه هنوز اون یکی پیدا نشده دوتا دیگرو ناپدید میکنی؟ هنوز یه پارت از پروا ننوشتی که چی شد کجاست؟ الان دوتا دیوه هم مفقود شدن. 😠😠😠😠