آکرولیزیانا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و سی و نهم :
حتی تصورش هم خنده دار بود، شاید اگه پروا اینجا بود تنها کسی می‌شد که به طور جدی خودش و وقف این نبرد می‌کرد و امید پیروزی داشت.
هر چند اون عاشق این خونخوارها بود اما باز هم با همهٔ دیوونگیش می‌فهمید دشمنمونن.
از تنهایی و کناره گیری خسته شده بودم چون می‌دونستم هیچ کس پا پیم نمیشه و نازم خریدار نیست، برای همین دوییدم کنار دایمون و با کمی فاصله ازش نشستم.
سرکی کشیدم تو بغلش و ب
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۷۹۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
Zahra
11وا من رو دایمون کراشممم/: درس باهاش بحرف جاوید😐
۵ سال پیش.
5چشم حتما به اطلاعش میرسونم 😂😂😂
۵ سال پیشDayana
1آدم قحطی بود که رو دایمون کراشی؟ من نمیدونم چرا از همون اول حس بدی نسبت به دایمون داشتم درحدی که دلم میخوست بجای شهاب میمرد
۵ سال پیشتنها
15ایستاده مردن بهتر از چهار زانو نشستن است! چِ ربطی داشت؟
۵ سال پیشزرنیخ
10ربطش تو سیم تلفنه
۵ سال پیشفاطی
5ضرب المثله خلاقانه پرواس😂
۵ سال پیشسلاله
8فک کنین تو پارت بعدی پروا سوار بر دایناسور بیاد چی بشه😂😂😂😂
۵ سال پیشمهدیه
13مهرانا از حرفای پروا زدا دقت کردید
۵ سال پیشریحانه
11واو😳واقعا به دایمون حق میدم. خب اینا همش مسخره بازی در میارن لاوینم که بهش میگه اگه مرده باشه چی؟ خب عصبانی میشه دیگه. ولی فک کنم پارت بعد این پروا باشه ایشالا که باشه. الههههی امییین 😇😇
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
Dayana
3😂😂😂خدا بگم چیکارت کنه پروا خودتم که گم و گور شدی رد پات و ضرب المثل های زیبات هستن