آکرولیزیانا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و ده :
« پروا»
چشم از خونی که تموم مچ پاش رو قرمز کرده بود و مثل چشمه می‌جوشید و هر لحظه بیشتر میشد، گرفتم و به اطراف دوختم.
مغزم کار نمی‌کرد و تموم اطرافم رو یکسان می‌دیدم، مثل تلی از سبزی که قاطی خون شده بود.
ناله‌های لاوین انقدر دردناک بودن که بی‌اختیار دستش رو گرفتم و بعد از چند ثانیه کلنجار رفتن با انزجارم، پاچهٔ شلوارش رو بالا زدم تا زخمش رو ببینم.
ما بین فرو رفتگی گوشت پا
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۸۱۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
مریم
10آفرین به پروا چقد باهوشه بیچاره دایمون بخاطره پروا اومد الان معلوم نیس کجاس
۵ سال پیشنیل
21مگه شما همو نای نیستید که می گفتید بجایی دایمون شهاب بمیره الان چرا عزا گرفتید
۵ سال پیشمهسا
13والا😂🖕
۵ سال پیش???
14اونوقت هی ب پروا می گفتن خل ببینین چ باهوشه
۵ سال پیشمهدیه
29پروا زودتر از همه شون به تکامل رسید باریک دخترم
۵ سال پیش.
23آغااااااا جذیری همون شهابهههههه؟
۵ سال پیشZahra
28پروا عاقل تر از همشونه😂
۵ سال پیشپروا
29اقا باورم نمیشه جدی شهاب و خورد چرا اخه حیف بود خیلی دلم سوخت
۵ سال پیشخدای شرارت
20خیلی خوبه ..خیلی ..خون .کشتن ..باحاله دوسش دارم ...رمان جدی شده ..عالیه ..
۵ سال پیش؟
36بیشتر از اینکه نگران پروا و لاوینو نیوان باشم میخام بدونم واقعا شهاب مرد؟ مهراناو حاوید کجان یا چرا دایمون خبری ازش نیس ولی هست😣
۵ سال پیش---
31چه یهو رمان جدی شد اصلا نمیدونستم یه سلول جدی تو این سه تا باشه به خصوص پروا، خوبه خوشم اومد :)
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
فری
6و منی ک هر لحظع بیشتر برگام میریزع☺