آکرولیزیانا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و هفتم :
انقدر خسته و به چوخ رفته بودیم که به گلبرگامونم نبود چی میگه و چیکار میکنه، بعد از اینکه فهمید کسی محلش نمیذاره خودش کشون کشون اومد.
نیاز نبود پشت سرم رو چک کنم تا ببینم بقیه در چه حالن.
جذیری بدون اینکه ذرهای از نیروش تحلیل رفته باشه عین ماشین چمن زنی جلو میرفت و هر پنج دقیقه یکبار هیجانزده میگفت: دیگه داریم میرسیم، کمی صبر کنید.
بعدش جاوید به صورت خودکار میâ
مطالعهی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۸۲۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
دخی بابایی
5'بچه ها بنظرم استخون انسان بود وایییییییی خداجون😲😲😲😲
۵ سال پیشتعطیلم
11یا اوس کریم😐😰🤐این دیگه چ کوفتیه😐😕
۵ سال پیشالما
17من چرا ترسیدمممم😰🥺ینی چی می تونه باشه اون موجود آدم خوار🤕🤔بچه های من چیزیشون نشن صلوااااات بلند ختم کنید🥺😐🤭☺️
۵ سال پیشصبا
12تف😐😶😮 من غلط بخورم اگع یه بار دیگه توصت رمانهای انلاین اعفال شم اگه تموم شده بود تا حالا ۱۰ بار تااخرش رفته بودما
۵ سال پیش۰۰
14یاابلفضل 😐💔 چرا من ترسیدم حالا 😭😭🤧 خدا مرگم بده چ سم بود چیزیشون نشه من صلوات نذر میکنم 😐💔
۵ سال پیشZahra
23چرا من انقد از جاوید خوشم میاااد؟🤣
۵ سال پیش!!معصومه
14فکر کنم به جای استخوان دایناسور این خود دایناسوره😓😰
۵ سال پیشرائیتی
19چرا برنگشتن؟ خب معلومه مردن😊پارت بعد مشخص میشه 😐😂
۵ سال پیشمهدیه
24وای خدا لعنتت کنه پروا 🤣🤣🤣🤣🤣 کلا زد تمام ضرب المثل هارو زیر سوال برد
۵ سال پیش.....
21سالی که زیباست از آغازش پیداست 😂😂😂 جرررررر 😂😂😂😂😂😂😂
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...

خانمجینگبچهگیگیلی
0همروووو لولو خوردددددد اییی