آکرولیزیانا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت هشتاد و یک :
دست‌هاش رو توی هم قفل کرد و با حالتی جدی‌تر حرفی رو که انگار خیلی وقت بود منتظر بود بزنه رو شروع کرد.
- وقتمون خیلی محدوده وگرنه تصمیم داشتم با هر کدومتون جداگانه حرف بزنم و قانعتون کنم.
- برا چی قانعمون کنید؟
لبخند ناموسی‌ای به نیوان زدم، این همونی بود که با اشاره جون می‌داد.
دکتر اما ذره‌ای ملایمت توی چهرهٔ خشکش ایجاد نکرد و طوری ادامه داد که انگار اصلاً سوالش رو
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۸۵۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
الما
4دقیقا👍👌😂😂😂😂😂
۵ سال پیشمریم
8دلم واسه پروا تنگ شده😉
۵ سال پیشمهدیه
11از دایمون هم بزارید
۵ سال پیشAylin
23میگم دقت کردین فوکولی نیست اصن؟😂اقا جوجه رنگی کوچولومون یا همون کتکواتلون تنگ شده😂💖
۵ سال پیشAylin
9دلم*😐
۵ سال پیشکرمی
11اره من فوکولی موخوام🤩
۵ سال پیشayni
24وای فقط اونجایی ک نیوان گفت تا حالا کسی به من امید نبسته بود حاجی.... 😁لیوان شخصیت بسیار طنز و جالبی داره...😁. و همچنین موجودی ناشناخته هم هست.😁.. اما بازم دمش گرم ک خنده میاره رو لب های ما😁😅😅😅
۵ سال پیشریتا
12خسته نباشی نویسنده جون عالی
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
:)دلسا
27بچه ها توجه کردین تنها کسی رو که زندانی نکردن پروا بود