پارت شصت و یک :
حوالی ظهر بود و آسمان دست از باریدن کشیده بود. صوت دلنشین قرآن در فضای قبرستان پیچیده بود و همه گرداگرد قبر ایستاده بودند. حامد سر به زیر و با دستهایی قفل شده روی سینه، از پس عینک آفتابی نگاهش را به روبرو دوخته و کنار الهه، حسام و نیهان ایستاده بود. صدای گریهی آهستهی هستی و شریفه خانوم به گوش میرسید. حسام نفسش را سنگین بیرون داد و آهسته زیر لب گفت:
- مثل یک پلک زدن، یک سال گذشت. Ù
مطالعهی این پارت کمتر از ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۹۳۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
Zohre
1ممنون نویسنده جون عالی بود😍😍
۵ سال پیشآریل
12وای نویسنده چرا شوک میدی بخدا فکر کردم ستاره مرده یکسالم کذشته نگو سالگرد بابای هستیه پیش خودم گفتم اگه بمیره رمانو ادامه نمیدم یا نکنه زنده باشه ستاره بعد تو قبر دراد. یا چمدونم بعد چند سال بیاد خخخ
۵ سال پیشنیها
21وای خدا اول فکر کردم ستاره مرده کم مونده بود سکته کنم😮😮
۵ سال پیشرقیه
13اول که فضای قبرستان اینابودیه لحظه گیج شدم😖 اماوقتی دیدم سجادزنگ میزنه دیگه فهمیدم چی به چیه نگارجون واقعادستت دردنکنه👏 نگاه بجای اینکه سدرا که چه عرض کنم گودزیلابندازنن دیوونه خونه سرمم بهش زدن😡
۵ سال پیشNegari
20اولش رد گم کنی بوداا😀😀
۵ سال پیشالا
15اینکه فضای قبرستان رو آورد خواست بگه ستاره مرده یه چیز کلیشه ای بود به خاطر همین حتی یک درصد هم فک نکردم کسی که فوت کرده ستاره باشه ولی در کل رمان قشنگیه
۵ سال پیشچشانا
20اگه من جا حامد و اون بابای بی.... ستاره بودم نمیذاشتم سدرا زنده بمونه🔫🔫🔫😡😡😡😤😤😤اع اع نگاه تو رو خدا تازه رفته زیر سرمم برا من ای دستم بهت نرسه سدرا فقط برو خودت و قایم کن 🔪🔪🗡️⚒️🗡️⚰️⚰️⚰️
۵ سال پیشزهرا
27اولشو ک خوندم ی لحظه شوک شدم🤦 ♀️
۵ سال پیش..
31واای اولش ک داشت فضای تو قبرستون رو توصیف میکرد خیلی ترسیدم🥺گفدم ستارع مردع💔
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...

ریحون
0اولش یه لحظه فکر کردم ستاره واقعا مرد