بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت دویست و هفده :
هجوم اشک رو به چشمهام به وضوح احساس کردم و دیدهم تار شد.
چهطور انقدر سنگدلی؟!
لبهام و روی هم فشار دادم و با درد گفتم: تقصیر خودمه، تاریخ انقضام تموم شد و دورم انداختی! بچهم رو نگه داشتی و دورم انداختی! جسمم رو در هم شکستی و دورم انداختم!
قلبم رو ویران کردی و دورم انداختی!...
اینها تمومش نبودن، توی ذهنم ادامه داشت، فریاد زدم و گریه کردم...
اما در واقعیت نتونستم کنار ک
مطالعهی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۹۴۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
نیلا
3ویییییی😡😡
۵ سال پیشSahar
13از شخصیت جدید رها خوشم میاد 😍😍😍
۵ سال پیشسنیا
17من بودم همونجا میزدم دهن آراد یکی هم میزدم دهن کرم پور بعد قیمه قیمه شون میکردم! این همه کثافت کاری و قتل کردن حالا رهای بیچاره اومد مادرش رو نجات بده این بلا ها رو سرش آوردن
۵ سال پیشآرام
16ویییی رها بد میشود
۵ سال پیش/♧
20😐من اینجوری اروم نمیشم باید با یه اسلحه تهش یه چاقو بزنی تیکه تیکشو کنی فقط ۸ ماه اعصابمون داغونه سر ای تیکه تیکشون باید کرد مخصوصا او کرم پور د یو ثواول هم او زبونش ببری بعد دساش قط کنی😒شایدمساویشه
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...

هلیا
6رها بی رحم و بیمحابا میشود!... بالاخره به بخش بسیارررر جذاب رمان رسیدیم🤩🤩 ایول به نویسنده این رمان👌👏🌺