بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت دویست و نهم :
طولی نکشید که عمه وارد اتاق شد، با دیدنم جیغ زد و به سمتم دویید؛ درحالی که سعی میکرد بلندم کنه، سرزنشوار گفت: بلند شو دختر، تازه عمل شدی خونریزی میکنیا، پاشو!
واکنشی نشون ندادم و تلاشی برای بلند شدن نکردم، انگار که اصلا صداش و نمیشنیدم یا نمیخواستم بشنوم...
با اخم به آراد تشر زد: چته تو؟ کوری یا خودت و زدی به کوری؟ نمیبینی چقدر حالش بده؟ بیا کمکم!...
دستم و با زحمت روی زÙ
مطالعهی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۹۵۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
هلیا
11مثل رمانایی که توشون عاشقا بدون هیچ گونه سختی ای به هم میرسن... ولی نمیدونن که عشق واقعی با سختی ها و از خود گذشته *** های فراوان به هم میرسن و به نظرم تو این رمان نویسنده از عشق واقعی گفته.
۵ سال پیشهلیا
10سرنوشته جالبیه... دختر داستان پا به عشقی بی سرانجام میزاره و با تصمیمات غلطش آینده اش رو تباه میکنه!... ولی خوب اگه این تصمیم غلط رو نمی گرفت الان دیگه ادامه ای به این شکل وجود نداشت و میشد...
۵ سال پیش/♧
13😐یه چاقو وردار بزن تو کلیه هاش دل و جیگرشو بریز بیرون خفش کن خدااا چرا هیچی نمیگه نویسنده حلالت نمیکنم هر سری میزاری تو خماری ادمو حرسش در میاد
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...

Rargr
2اینم در نظر داشته باشید که هر چه قدر پارت گذاری طولانی تر باشه زودتر رمان تموم میشه:(