بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت دویست و سوم :
با باز شدن در از فکر بیرون اومدم و بی‌اختیار توی خودم جمع شدم.
از اومدنش تعحب کردم چون خیلی کم بهم سر میزد، از بعد اون روز و رفتار بدم دیگه اصلاً نیومده بود تا حتی وادارم به دارو خوردن بکنه.
زیرچشمی به استایل سر تا پا مشکیش نگاه کردم.
دلم برای لمس موها و صورتش هم تنگ شده بود اما حتی می‌ترسیدم مستقیم بهش نگاه کنم.
طبق عادت هر وقت دیگه‌ای که میومد تو اتاق، به دیوار تکیه داد و در
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۹۵۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
ستیا
3لطفا نویسنده آنقدر توی گذشته نباش یکم توی حال بیا از وقتی که دارم رمان میخونم 200 قسمت از گذشته بسه دیگه
۵ سال پیش...
9به خدا این حق ما نیست که ۲۴ ساعت منتظر بمونیم بعدم هیچ اتفاقی نیوفته:/
۵ سال پیشرویا
12ممنون نویسنده عزیز ۲۴ ساعته منتظر بودیم اتفاق خاصی نیوفتاد
۵ سال پیش/♧
14🥲از دیشب منتظرم به مولا نویسنده میخاد بکشتمونننننن ای حقمون نی #ظلم.نکنیم.به.خواننده.هااا
۵ سال پیش/♧
12😐🥲دق میکنم من تا فردا پارت بیاد لامصب کاش زیاد بزارین بابا مردیممممممممممممم
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
Asma
3اه اه شیطونه میگ با تیپا بیام وسط آراد چقد بیرحمه😑 لامصب هیچ حرفای رها رو هم گوش نمیکنه ک 🥱