بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و هشتاد و دوم :
- چی‌شده که امروز من و به کارهات ترجیح دادی و نرفتی بیرون؟
با فشردن کمر و توی بغل نگه‌داشتنم، سرم و به سمت خودش بالا گرفت و گفت: دیشب یه چیزی گفتی...
میون حرفش پریدم و با لبخند گفتم: چیه؟ ترسیدی اگه بری برگشتنی نباشم؟!
نوک انگشتش و روی لبم کشید و با نجوای خشنی گفت: من از رفتنت نمی‌ترسم چون نمی‌ذارم بری!
رد عصبانیت و که توی نگاهش دیدم ترجیح دادم سر حرف رو عوض کنم.
از توی ب
لطفا صبر کنید...
آرام
4ویییی چ احساسی