پارت سوم :
حرف سامان هم درست بود.
تا وقتی که عرفان موفق به حذف خاطرههای آشوب نمیشد، به هیچ عنوان هم نمیتوانست شخص دیگری را به چشم ببیند.
یا شاید هم میدید و توهم چهرهی آشوب را در چهرهی دختر دیگری میزد! به هرحال بعید هم نبود، دل عاشق چه میفهمید این چیزها را؟
اگر فقط عاشق بود، هیچ! اما حالا چه؟ حالا که قلبش میان شعلههای آتش میسوخت، دقیقاً برای آرام شدنش چهکار باید میکرد؟
تا کی باید میسوخت و میساخت با این درد؟!
نه خواب داشت، نه خوراک، نه حتی ذرهای آرامش ذهنی و جسمی.
فشار قلبش، تمام بدنش را نیز درگیر ساخته بود که آنطور به بیماری نیز دچار شده بود.
بیماریای که هیچ طبیبی، درمانی از آن سراغ نداشت.
درمانش، آشوب بود...نگاههای آشوب، چشمان آشوب، حضور آشوب!
ولی مگر میشد؟ آشوب، از خیلی وقت پیش سهم مهراب شده بود و شاید حتی ثانیهای به فکر عرفان نمیافتاد.
هرچقدر آشوب در بیخبری از عرفان سِیر کرده بود، عرفان تک به تک آن ثانیهها را در فکر او سپری کرده بود و با همین فکر هم تا الآن نفس میکشید.
بیچاره قلب عاشقش... .
بیچاره قلب عاشقش که هیچ درمانی برایش وجود نداشت.
البته! بجز نگاه کردن به عکسهای او.
حداقل وقتهایی که ساعتها به عکس آشوب خیره میماند، احساس آرامش میکرد و نمیدانست کشش لبهایش چه زمانی ایجاد میشوند و ساعتها هم به همان شکل باقی میمانند.
انگشتش را روی صفحهی موبایل کشید و عکس بعدیِ آشوب را آورد. در عکس، دست آشوب دور شانهی عرفان بود و عرفان هم با لبهای خندان در پیست اسکی، عکس سلفی با او انداخته بود.
چقدر دلش برای آن روزها تنگ شده بود.
برای روزهایی که حتی علاقهاش را به آشوب اعتراف نکرده بود و ای کاش که هیچوقت اعتراف نمیکرد.
سر انگشتش را دوبار روی صفحه زد و با زوم کردن روی چهرهی شاداب آشوب، لبخند لرزانی زد و اشک بود که بیاجازه از گوشهی چشمانش جاری شد.
کار شبانه روزیاش همین بود...که ساعتهای طولانی و نامحدود را صرف نگاه کردن به عکسهای خودش و آشوب بکند، آنقدر که نفهمد چه زمانی چشمهایش روی هم افتاده و به خواب عمیقی فرو رفته.
خوابهایی که حتی بدون حضور آشوب هم نبودند و عرفان بیچاره را مبتلاتر از قبل میکردند.
با پشت مچش، اشکهایش را پاک کرد و تکیهاش را به تاج تختش سپرد.
یک دستش را پشت سرش گذاشت و با دست دیگرش، موبایل را کنترل کرد و انگشت شستِ همان دست را با فاصله و به حالت نوازش روی چهرهی آشوب کشید.
زمزمه کرد:
- یعنی الان چطوری؟ کجایی...چیکار میکنی؟ حالت خوبه؟ پیش شوهرت آرومی؟ آخ آشوب...قرار نبود سهم من از زندگی، فقط و فقط نگاه کردن به عکسهای دوتاییمون باشه. قرار نبود زیر همه چیز بزنی و بهم پشت کنی...قرار نبود خانومِ خونهی یکی دیگه بشی و حضورت سهم کس دیگهای بشه. چیکار کنم با این دل خرابم...چیکار کنم با این قلب آتیش گرفتهام؟ چیکار کنم و کجارو برای آروم کردن قلبم پیدا کنم که دیگه سراغی از تو نگیره؟ چیکارش کنم که بفهمه تو دیگه مال اون نیستی و نباید به ناموس یکی دیگه فکر کنه؟ ای کاش صدامو بشنوی...ای کاش معجزهای بشه و زمان به عقب برگرده آشوب. آخ که من قربون این اسمت بشم که انقدر قشنگه و حالمو زیر و رو میکنه... .
- تمومش کن عرفان.
به محض شنیدن صدای سامان، به شکل فجیعی از جا پرید.
طوری که موبایل از دستش روی تشک افتاد و نگاه سامان هم همزمان با عرفان، روی عکس آشوب لغزید.
یعنی سامان تمام مدت را آنجا بود و حرفهای عرفان را شنید؟
اصلاً انگار چیزی به اسم درب زدن در این خانه معنی نداشت! گویا این کارِ غزل، به سامان هم سرایت کرده بود که بیاجازه وارد اتاق شده بود و کنار عرفان روی تخت نشسته بود.
دست سامان که به طرف موبایل رفت، عرفان به خودش آمد و با اخمهای غلیظ و وحشتناکش که پیوند ابروهای بورش را باعث شده بود، موبایلش را زودتر از سامان برداشت و تکیهاش را از تاج تخت گرفت:
- از کی اینجایی؟
سامان با نگاهی سرتاسر سرزنش و توبیخ به او، اشارهای به ساعت مچیاش کرد و گفت:
- حواست هست ساعت چنده عرفان؟
- پرسیدم از کی اینجایی؟
سوال پرتحکم و جدی عرفان را که شنید، تک پوفی کرد و گفت:
- از همون اولش.
- بیخود کردی بدون اجازه اومدی تو!
- تند نرو عرفان، نصفه شبی قشقرق به پا کردی دوقورت و نیمت هم باقیه؟! اصلاً خجالت نمیکشی تو؟ این دیگه چه رفتار زشتی بود که با طلا داشتی؟
عرفان به تندی توپید:
- تو مگه مفتشی سامان؟ به تو چه که من با دخترخالهم چجوری رفتار میکنم؟
- بله، به من ربطی نداره ولی نه تا وقتی که همهمون داریم تو یه خونه زندگی میکنیم. عرفان تو چته؟ چرا به خودت نمیای پسر؟ پنج سال گذشته و هنوز هم درگیر فکر کردن به زنی هستی که خودش شوهر و بچه داره و چنان سرگرم زندگیشه که حتی یه واو از تورو یادش نمیاد. این همه مدت طلای بیچاره رو اسیر و گرفتار خودت کردی و اونوقت نشستی اینجا و داری روضهی آشوبو واسه خودت میخونی؟ آخه انصافت کجا رفته پسر؟
حرفهایش، همچون پتکی داغ به صورت عرفان کوبیده میشد.
عرفان، خودش هم اینها را میدانست و نیازی به یادآوری سامان نبود.
ولی مگر او گفته بود که طلای مثلاً بیچاره بخاطر او، تمام این پنج سال را در مادرید ساکن شود؟
اخمهایش با شدت بیشتری همراه با کلام تندش همراه شد:
- طلا غلط کرده پاشو اینجا گذشته وقتی من قبلاً هم بهش گفته بودم هیچ حسی بهش ندارم! شماهائم غلط کردید بدون نظر من، طلا رو به من نزدیک کردید و امید بیخودی بهش دادید. من هیچ مسئولیتی در قبال طلا ندارم و یادمم نمیاد بهش امیدواری داده باشم. درضمن؛ اینکه من دارم همچنان با فکر و خیال آشوب زندگی میکنم به هیچ احدالناسی مربوط نیست. سامان من هنوزم دارم به لطف صحنهی موتورسواری آشوب تو اسپانیا نفس میکشم، آخه شماها چرا درد منو نمیفــــهمید؟!
انتهای کلامش بود که با بغض و خشمش همراه شد و در آن سو، تپش قلب غزل و طلا را به سرعت وا داشت.
مطالعهی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵ ساعت پیش تقدیم شما شده است.
تارا
0نکنه بلایی سر آشوب و مهراب عشقولی من بیاره
۱۵ دقیقه پیشتارا
0اصلا دوست ندارم عرفان فن بشیم ☹️☹️☹️
۱۶ دقیقه پیشجد پفیوز اندرس
5با کمال احترام عرفان گوه میخوره درمانش اشوب باشه
۳ ساعت پیش
حدیث بلیار | نویسنده رمان
میدونستی امکان داره این جلد عرفان فن بشی؟
۲ ساعت پیشزهــرا
2میدونم داری به جد پفیوز اندرس میگی ولی خب صد در صد این نظرو روی همه مون داری پس منم میگم من گوهه بخورم عرفان فن بشم😁😂🤣🤣من هیچ وقت کارایی که کردو فراموش نمیکنم
۲ ساعت پیش
حدیث بلیار | نویسنده رمان
امکان دارهها، هیچی غیر ممکن نیست تو این جلد
۲ ساعت پیشزهــرا
0منی که حتی اوایل فصل قبل هم که عرفان ععالیی بود و همه دوسش میداشتن ازش زیاد خوشم نمیومد میگی الان تو این فصل فنش میشم؟؟
۱ ساعت پیشجد پفیوز اندرس
0من از همون شب تولدش ازش بدم میومد🙏
۴۱ دقیقه پیشجد پفیوز اندرس
0منو زهرا عهد بستیم تاابد از عرفان متنفر بمونیم مگه نه؟😂🤝
۴۱ دقیقه پیشزهــرا
0صدد درر صدد تا مهرابم هست عرفان ***ِکی باشه؟؟البته مهراب هم نباشه بازم من اینو ادم حساب نمیکنم
۳۷ دقیقه پیشجد پفیوز اندرس
0والا همینو بگو😏🍌
۳۲ دقیقه پیشجد پفیوز اندرس
0وای خدا نکنه زبونتو گاز بگیر حدیث🤣
۴۲ دقیقه پیشدلارام
0هعیی دلم سوخت بیچاره ..ولی خوب بازم مهراب و بیشتر دوست دارم پس چرا نمیاد
۱ ساعت پیشلیلا
0تازه این طلا دخترخالش به قول عرفان بهش امیدی نداده که بیاد بشینه مادرید که سامان بگه زندگی طلا هم خراب شده وقتی که از اولش گفته دوست ندارم آخه چرا میای احمقی دختر برو زندگیتو کن
۲ ساعت پیشلیلا
0حدیث ی چیزی بگم یعنی خدایی من طرف مهراب هستم اما دلم واسه عرفان میسوزه
۲ ساعت پیشمعصومه
1ولی مسبب حالش خودشه نه هیچکس دیگه ای، وقتی که چشماشو روی التماسای آشوب بست باید فکر این روزاشم میکرد
۵ ساعت پیش
حدیث بلیار | نویسنده رمان
الان خودش بر این باوره که اون موقعها کلهاش داغ بود و اصولاً آشوب نباید رهاش میکرد
۴ ساعت پیشمعصومه
0جوک خوبی بود خندیدم😂😐
۳ ساعت پیش
حدیث بلیار | نویسنده رمان
😂🙂
۲ ساعت پیشزهــرا
0عرفان اینجوریه که من هر غلطی خواستم میتونم بکنم ولی اشوب باییدد با هر ساز من برقصه و باهام بمونه و خب در جوابش هم باید بگیمم ببییاا👍🏻😂
۲ ساعت پیش
حدیث بلیار | نویسنده رمان
👌🏻🤣🤣
۲ ساعت پیشجد پفیوز اندرس
0عرفان بی شرف اشوب شوهر داره مگه خودت *** نداری که به *** مهراب فکر میکنی😭
۳ ساعت پیش
حدیث بلیار | نویسنده رمان
خودشم ناراحته
۲ ساعت پیشجد پفیوز اندرس
1"قرار نبود سهم من از زندگی فقط نگاه کردن به عکسامون باشه"
۳ ساعت پیش
حدیث بلیار | نویسنده رمان
بخدا جیگر من کباب شد💔
۲ ساعت پیشاَسماء
0وقتی میگن یکی رد داده منظورشون همین عرفانه
۳ ساعت پیش
حدیث بلیار | نویسنده رمان
بخدا
۲ ساعت پیشزهــرا
1عهه این طلا همون دختره هست که تو مراسم خاکسپاری مامانش بود و اشوب زد ناکارش کرد؟😂🤣
۴ ساعت پیش
حدیث بلیار | نویسنده رمان
خودشه
۴ ساعت پیشزهــرا
0اون بدبخت زیر همه چیز زد و بهت پشت کرد؟یکم ضمیرها و اینا را خوب بلد نیستی عرفان جون، تو یا اون؟؟
۴ ساعت پیش
حدیث بلیار | نویسنده رمان
عرفان قاطی کرده متاسفانه🙂
۴ ساعت پیشمعصومه
0بدبخت طلا که فکر کرده میتونه عرفان رو عاشق خودش کنه
۵ ساعت پیش
حدیث بلیار | نویسنده رمان
خیالات خام
۴ ساعت پیش
لطفا صبر کنید...

تارا
0مرتیکه قوزمیت آشوب تا آخر پاش ایستاد حالا که خرش از پل گذشت یاد آشوب افتاده یادش رفت توی دفتر وکالت چه بلایی سر اشوبم اورد