سماح به قلم پریسا حصیری
پارت هشتاد و دوم :
مطمئن؟ نه نبود! او دیگر حتی نمی دانست که در زندگی اش چه می خواهد. حتی وجود خودش را هم انکار کرده و تمام وقتش را برای پیدا کردن تکه ایی از خود گذاشته بود که باید و حتما پیدایش می کرد.
از پله های باریک زیر زمین، بالا می رود. تمام خیابان را باران خیس کرده بود و او متعجب به آب گرفتگی معابر نگاه می کند.
آنقدر باران باریده بود که او حتی ثانیه ایی متوجهش نبود!
از این بی توجهی خو
لطفا صبر کنید...
ملیسا
1الهی تیدای عزیزم دلم براش کباب شد ولی حق سلیم بدون بچه داره