بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و شصت و هفتم :
- اول اینکه ابرازمحبت چرت و پرت نیست، دوماً من الان مهمون دارم بهخاطر جنابعالی یهو ولش کردم.
یه تای ابروش و بالا انداخت و با لحن مرموزی گفت: پس نمیخوای ببینیش؟
چشمهام و ریز کردم و به فکر فرو رفتم.
چه چیزی توی بیرون وجود داشت که خوشحالم کنه؟!
با یادآوری چیزی نیشم و باز کردم و خوشحال گفتم: میخوای ببریم شهربازی؟!
اخم کمرنگی که حاصل تعجب بود بین ابروهاش نشست و با حیرت گفت
مطالعهی این پارت کمتر از ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۹۹۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
هستی
8تصورم از شهر بازی رفتنشون اینه رها رفته سرسره بادی و بالای اونجا برای آراد دست تکون میده آرادم داره از حرص میترکه و قاطری هم با خوراکی های رها یه طرف ایستاده
۶ سال پیشونس
4تصور زیباییست
۶ سال پیشR
4واییی حالا تموم ابهاماتم واینکه یه چند پارتی بود که نمیدونستم ماجرا از چه قراره حل شد ❤️❤️❤️❤️❤️دستت درد نکنه نویسنده جون 😍😍😍
۶ سال پیشYasi
4نویسنده این رمان داخل کانال تلگرامش گفته بودند ک از این به بعد پارت ها بیشتر میشه ولی الان اینجور نیست واقعا از قبل کمترم شد که
۶ سال پیش):)
8چرا انقدر کوتاه بوووود ☹نویسنده جونی رمانت خیلی قشنگه💕 منم خیلی دوستش دارم🥰 فقط لطفا یکم طولانی تر بکن پارت ها رو تا ما بیشتر بتونیم با رمانت ارتباط برقرار کنیم🥺اینجوری تا میایم بفهمیم تموم شده💔
۶ سال پیش
لطفا صبر کنید...

ASMA
4بابا یه بند بیشتر بنویسین چیزی نمش خیلی کوتاه مینویسین آدم حوصلش سر میره😒 ولی درکل خوبه اگ بند هاش بیشتر باشع👌