سماح به قلم پریسا حصیری
پارت شصت و نهم :
اما چشمان محمدعلی مرداب خون شده بودند. یقه ی سلیم را در مشت های گِره شده اش می گیرد و محکم تکانش داده نعره می کشد:
_از اول هم از تیدا خوشت نمی اومد و راه افتادی این اراجیف رو تحویل خانوادهم می دی که مانع ازدواج شی؟
خودش را عقب کشیده با خشم می غرد:
_تُف تو برادریت سلیم!
سلیم ولی کوره ی آتش بود و زبان باز نمی کرد تا محمدعلی را از این بیشتر نرنجاند. کسی حق نداشت تیدا
لطفا صبر کنید...
