بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و شصت و دوم :
دستم و روی شماره‌ش نگه داشتم و چند ثانیه مکث کردم. تردیدم طولانی شد؛ چند ثانیه دقیقه شدن و صفحه خاموش شد.
نمی‌تونستم، قلبم توی سینه‌م بی‌قراری می‌کرد اما دستم شماره‌ش رو نمی‌گرفت.
با شنیدن صدای جیغ بهت‌زده‌ش گوشی رو رها کردم و به سمتش چرخیدم.
موهای پریشون سرمه‌ایش رو با فشار دست به داخل شالش هدایت کرد و با حیرت بهم نگاه کرد.
نگاه از لباس‌های افتضاح و شال توری پاره
لطفا صبر کنید...
...
4چرا انقدر داستان داره طولانی و گیج کننده میشه!؟😐