سماح به قلم پریسا حصیری
پارت چهل و پنجم :
دلش می خواست بپرسد که چه گفته، اما زبان به دهان می گیرد و تنها به گفتن (آهانی) بسنده میکند.
_ظاهرا دوستاش از شهرستان اومدن، منم گفتم پاشم برم.
گوش هایش تیز می شود و خودش را به ندانستن زده می پرسد:
_شهرستان؟ چرا به من یادم نمی آد گفته باشی اصالتا بچه ی اینجا نیست!
محمدعلی دستانش را در جیب شلوار جینش فرو کرده با نوک کتانی به پایه میز ضربه آرامی می زند:
_نمی د
مطالعهی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۹۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
پری
1خودت کردی که لعنت برخودت بادحاج سلیم❤️خسته نباشی خانوم نویسنده پارت زیبایی بود❤️❤️❤️❤️❤️
۳ ماه پیشملیسا
1عالی بودواقعا پارت هدیه لطفا
۳ ماه پیشمریم
1لطفا پارت هدیه بزارید🥺
۳ ماه پیشابرا
1آره پارت هدیه لطفاً
۳ ماه پیشابرا
1چرا فکر می کنم همه چیز زیر سر همین مهدی هستش جدای این دوتا؟
۳ ماه پیش🦢AVAZ GHO🦢
3هیجانی شد داستان پارت هدیه توروخدا 😂😭😭
۳ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

فرشته
0رمانی شاهکار که نظیر نداره❤️