بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و پنجاه و هفتم :
پوفی کشیدم و دست الهه رو کشیدم.
به هیراد نگاه کردم و جدی گفتم: تا من این و معاینه جسمی روحی می‌کنم گمشو تو اتاقت!
بعد هم بدون اینکه منتظر اعتراض و فریادش بشم دست الهه رو زیربغلم زدم و تندتند از پله‌ها بالا رفتم.
گیج بود اما مقاومتی نکرد و دنبالم اومد؛ سرگرم کشیدنش بودم که آهسته گفت: می‌خوای دستم و بکنی؟
با اخم گفتم: نه!
- می‌ترسی فرار کنم؟
- اگه خدمتکارها و بادیگاردها و
لطفا صبر کنید...
R
7چرا تو هر پارت داستان گنگ میشع 🥺🥴 ولیدمت گرم نویسنده جون خیلی عالیههه 😍😍😍