بادافره به قلم معصومه ابدالی
پارت دویست و پانزده :
***
فردایی هم آمد که آخرین نفسِ زمستان بود! روحِ خاکستری‌اش هنوز دمیده به جلدِ ابرهای رهگذر در آسمان که ردپای قدم‌های آفتاب را پوشانده بودند، عصرگاه بادِ سردی نرم وزید و زده به جانِ پرده‌ای نازک و سیاه و رو به داخل هُلش داده، عطرِ زندگی از اتاق فراری و تا مشام کار می‌کرد بوی دود بود و سیگار؛ دیگر حتی تلخیِ عطری هم نبود که هوایی از خفگیِ این اتاق عوض کند. به مانندِ گوری کنده شده بو
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۲۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۸۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
معصومه ابدالی | نویسنده رمان
قشنگم🥺🤍
۶ ماه پیشNil
0وای واااای بالاخره گفت😭 هامین حرص بود که حقته... این بهترین تنبیه بود براش... دیگه تا عمر داره به مرگ فکر نمیکنه.
۶ ماه پیشمعصومه ابدالی | نویسنده رمان
اون دیگه از قبلش هم به غلط کردن افتاده بود الان دیگه اسم مرگ هم نمیاره😂🍃
۶ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
فرشته
0خدای من! چه پارتی!😍❤️