بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و پنجاه و چهارم :
نیمنگاهی بهم انداخت و با دهنکجی گفت: چه سرنوشت تلخی، قاتلش چیشد؟
با چشمهایی گشادشده بهش نگاه کردم و آهسته گفتم: بیپدر و مادر خدانشناس ناغافل زد و فرار کرد.
ابروهاش رو بالا انداخت و سری تکون داد: چه جنایت بزرگی! شماره پلاکش رو یادداشت نکردی بدم بچهها دخلش و بیارن؟!
لبخند تلخی زدم و سری به نشونه نه تکون دادم.
- نه ولی بردم تو همون زمینخاکی که شکم تو رو توش سفره کرده Ø
مطالعهی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۰۰۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
★
4مامانشو که کرم پور گرفته و پیش اونه، چه طور بیاره؟ اگه می رفت دنبالش همه چیز و می فهمید
۶ سال پیشاهوو
2اون دانیال لاعقل با پوشفند دردو دل می کرد این رها که از اون بدتر با گربه😂😂شفا.شفا شفا الهی....طفلی آراد
۶ سال پیشآهوو
1گوسفند
۶ سال پیشهستی
2آهان من فکر کردم ارمان گفت اگه مهرو نیاری میرم و میکشمش
۶ سال پیشFatemeh
10وقتی آراد ترس رها رو حس کرده یعنی کم کم میفهمه همه چیو و خدا میدونه قراره چی پیش بیاد...
۶ سال پیش....
11عالی
۶ سال پیش
لطفا صبر کنید...

هستی
6سخته ولی کاش رها قبول میکرد مادرشرو آراد بیاره اون موقع خطر این اتفاقات کمتر بود