پارت صد و پنجاه و چهارم :

نیم‌نگاهی بهم انداخت و با دهن‌کجی گفت: چه سرنوشت تلخی، قاتلش چی‌شد؟
با چشم‌هایی گشادشده بهش نگاه کردم و آهسته گفتم: ‌بی‌پدر و مادر خدانشناس ناغافل زد و فرار کرد.
ابروهاش رو بالا انداخت و سری تکون داد: چه جنایت بزرگی! شماره پلاکش رو یادداشت نکردی بدم بچه‌ها دخلش و بیارن؟!
لبخند تلخی زدم و سری به نشونه نه تکون دادم.
- نه ولی بردم تو همون زمین‌خاکی که شکم تو رو توش سفره کرده Ø

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۰۰۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • هستی

    6

    سخته ولی کاش رها قبول میکرد مادرشرو آراد بیاره اون موقع خطر این اتفاقات کمتر بود

    ۶ سال پیش
  • ★

    4

    مامانشو که کرم پور گرفته و پیش اونه، چه طور بیاره؟ اگه می رفت دنبالش همه چیز و می فهمید

    ۶ سال پیش
  • اهوو

    2

    اون دانیال لاعقل با پوشفند دردو دل می کرد این رها که از اون بدتر با گربه😂😂شفا.شفا شفا الهی....طفلی آراد

    ۶ سال پیش
  • آهوو

    1

    گوسفند

    ۶ سال پیش
  • هستی

    2

    آهان من فکر کردم ارمان گفت اگه مهرو نیاری میرم و میکشمش

    ۶ سال پیش
  • Fatemeh

    10

    وقتی آراد ترس رها رو حس کرده یعنی کم کم میفهمه همه چیو و خدا میدونه قراره چی پیش بیاد...

    ۶ سال پیش
  • ....

    11

    عالی

    ۶ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️