بادافره به قلم معصومه ابدالی
پارت صد و نود و نهم :
ساعتی همینطور به اضطراب گذراند، خانه را با قدم‌های آشوبش متر کرد و گه‌گاه با امیدی واهی باز شماره‌ی هامین را گرفت و فقط گوشش سوت کشیده از این تکرارِ جمله‌ی لعنتی که خاموش بودنِ موبایلش را به صورتش می‌کوفت، بی‌قرار حینی که توان نداشت یک جا بند شود و بیش از این دست به یقه با هراسش باشد، از ترسِ اینکه مبادا این بار هم با دقیقه‌ی نود سر رسیدنش جنازه‌ای دیگر را ببیند، موبایلش را روی کانا
لطفا صبر کنید...
فرشته
0آخ جانان چه کشیدی، من که مردم و زنده شدم تا فهمیدم هامین حالش خوبه🥺💔 باز خداروشکر که هامین حالش خوبه! شاهین چطوری تونست چنین نامه ای عوضِ باران بنویسه؟ واقعا که! شرارت توی وجودش تمومی نداره!