پارت صد و نود و چهارم :

خارِ آه به جانِ نفسِ نشسته در سینه‌ی جانان افتاد، شانه‌های ظریفش زیر افتادند و از آنجا که خودش هم پیش‌بینی کرده بود قرار نبود بهانه‌ای از باران قانعش کند، ریز سری هم به نشانه‌ی مثبت پیشِ چشمانِ هامین تکان داد. این میان او بود که دنباله‌ی حرفش را پس از سکوتی کوتاه که موسیقی متنِ بارشِ باران بر سقف را در گوش‌هایشان پررنگ کرد چنین گرفت:

- ترس به هر دلیلی و با دیدنِ هرچیزی نمی‌تون

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۰۷ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • فرشته

    0

    ای وای🥺💔 ای داد بیداد🥺💔

    ۶ ماه پیش
  • معصومه ابدالی | نویسنده رمان

    💔🍃

    ۶ ماه پیش
  • Nil

    0

    کاش اینبار همه ماجرا رو تمام و کمال به پلیس توضیح بدن... اینبار صددرصد پلیس شاهین رو گیرش میندازه... ولی اینجور که بوش میاد جانان چنین قصدی نداره.

    ۷ ماه پیش
  • معصومه ابدالی | نویسنده رمان

    میدونی... اون چهارپایه‌ی افتاده و نامه، یه جور شاهدِ خودکشی به حساب میان یعنی مثل قتل قبلی نیست، شاهین این بار ردپاش رو اینطور پاک کرده که مرگِ باران خودکشی باشه؛ برای همین اگه جانان شک هم کنه که کارِ شاهینه باز دستش به جایی بند نیست.

    ۷ ماه پیش
  • Nil

    0

    خیلی درد داره ها... اونقدر درد داره که حتی طناب از گردن خواهرش درنیاورد و ساعت ها نشست و به جنازه حلق آویزش زل زد🥀

    ۷ ماه پیش
  • معصومه ابدالی | نویسنده رمان

    این خیلی تصویرِ وحشتناکیه که تا ابد از ذهنِ جانان پاک نمیشه، مخصوصا که یه جور تجربه‌ی دوباره‌ست💔

    ۷ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️