بادافره به قلم معصومه ابدالی
پارت صد و نود و سوم :
نفسِ باران بند آمد و اشکِ آسمان نه! این چرخِ گردانِ روزگار به چه عجبی چرخید که بارانِ فراری را درست در گوشه‌ای که از آن گریخته به دام انداخت، سرش را زیرِ دریای ترسی برد که از آغوشِ سردِ موج‌هایش سوی صخره گریخت؛ غافل از اینکه سنگِ صخره هم همدستِ این امواج، فریبِ نجاتش داد و لغزشِ پایش را سبب شد تا او بماند غرق شده در دریای هراسی که پیش از خود، خواهرش را پیشکشش کرد!
هوا باز بوی خون و
لطفا صبر کنید...
فرشته
0چه کند جانان وقتی بفهمه باران دیگه نیست؟! 🥺💔