پارت صد و هشتاد و ششم :

شب که بقچه‌ی فاجعه بست و از سرزمینِ آسمان گذشت، باز نوبت به نفرینِ خاکستریِ ابرها رسید که روزگارِ خورشید را سیاه کرده بودند!

عجب صبحِ دلگیری نقش بر زمین انداخت، گرچه صدای آوازِ پرنده‌ها شنیده می‌شد و هوا خنکای دلپذیری داشت؛ اما انگار ردپای حضورِ فاجعه‌ی شبِ گذشته نفس از زمین و زمان خفه کرده بود که حتی هوای آزاد را هم نفس کشیدن در دلِ کوه‌ها به اکسیژنِ نداشته را بلعیدن در تنگنØ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۸ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۱۴ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • فرشته

    0

    ای وای! یعنی چی میشه؟

    ۶ ماه پیش
  • معصومه ابدالی | نویسنده رمان

    🫣🍃

    ۶ ماه پیش
  • Nil

    0

    اصلا از اومدن باران حس خوبی ندارم... کافیه به غیرمستقیم ترین حالت ممکن به جانان آسیب برسونه تا هرچی درد و نفرینه حوالش کنم...

    ۷ ماه پیش
  • معصومه ابدالی | نویسنده رمان

    فکر کنم پس در آینده بدجور مورد عنایت قرارش میدی🫣😂🍃

    ۷ ماه پیش
  • Nil

    0

    خواهش میکنم باران خانم بعد یکسال چرا زحمت نگرانی رو به خودت دادی؟؟😒 کاش همونجایی که بودی ، بیشتر گم میشدی...

    ۷ ماه پیش
  • معصومه ابدالی | نویسنده رمان

    باران همین الانشم با ترس و لرز برای خودش برگشته، نگرانیش برای جانان یا هرچی میگه فقط توجیهه برای قانع کردنِ خودش و بقیه؛ از ترسش بوده که تمام این مدت برنگشته🍃

    ۷ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️