بادافره به قلم معصومه ابدالی
پارت صد و هشتاد و ششم :
شب که بقچهی فاجعه بست و از سرزمینِ آسمان گذشت، باز نوبت به نفرینِ خاکستریِ ابرها رسید که روزگارِ خورشید را سیاه کرده بودند!
عجب صبحِ دلگیری نقش بر زمین انداخت، گرچه صدای آوازِ پرندهها شنیده میشد و هوا خنکای دلپذیری داشت؛ اما انگار ردپای حضورِ فاجعهی شبِ گذشته نفس از زمین و زمان خفه کرده بود که حتی هوای آزاد را هم نفس کشیدن در دلِ کوهها به اکسیژنِ نداشته را بلعیدن در تنگنØ
مطالعهی این پارت حدودا ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۱۴ روز پیش تقدیم شما شده است.

معصومه ابدالی | نویسنده رمان
🫣🍃
۶ ماه پیشNil
0اصلا از اومدن باران حس خوبی ندارم... کافیه به غیرمستقیم ترین حالت ممکن به جانان آسیب برسونه تا هرچی درد و نفرینه حوالش کنم...
۷ ماه پیش
معصومه ابدالی | نویسنده رمان
فکر کنم پس در آینده بدجور مورد عنایت قرارش میدی🫣😂🍃
۷ ماه پیشNil
0خواهش میکنم باران خانم بعد یکسال چرا زحمت نگرانی رو به خودت دادی؟؟😒 کاش همونجایی که بودی ، بیشتر گم میشدی...
۷ ماه پیش
معصومه ابدالی | نویسنده رمان
باران همین الانشم با ترس و لرز برای خودش برگشته، نگرانیش برای جانان یا هرچی میگه فقط توجیهه برای قانع کردنِ خودش و بقیه؛ از ترسش بوده که تمام این مدت برنگشته🍃
۷ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

فرشته
0ای وای! یعنی چی میشه؟