دزد ناموس به قلم سعیده براز
پارت صد و سی و هفتم :
همین نه تبریکی، نه حتی نشانی از خوشحالی در چهره اش نبود، البته خودم می دانستم که رشید دل خوشی از من ندارد اما تصور می کردم حداقل به کاوان وفادار است و به خاطر پدر شدن او خوشحال است.
مستوره کمی به سر و وضعم می رسد و گل چمن در حالی که کودکم را لای پتو پیچیده است در آغوش می گیرد و همراه من به حیاط می آید.
همه ی مردم روستا در حیاط عمارت منتظر ورود من و کودکم هستند. با ورود ما همگی برایمان صل
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۱۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
Leila
0عالی بود دمتون گرم 👏🌹
۷ ماه پیشمحرابی
0ممنون زیبا بود خیلی. حقته رشید بی ادب به تو چه ربطی داره ماله خودشو به کی وچقدر بده
۷ ماه پیشبهار
0خوشحالم که اسم نی نی هم با ک شروع شد🥺😍 فقط کاش رشید رو بفرستن یه روستای دیگه
۷ ماه پیشسحر
6آخر این رشید زهر خودشو میریزه آخ چقدر بدم میاد ازش
۷ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
لیلی
0خیلی خوب بود👏👏👏👏👏🌹 از قدیم میگن شاه میبخشه ،شاقلی نمیبخشه،مثل همین رشیده.میگی مال باباشه.منکه میگن یک ریگی به کفشش هست...