دزد ناموس به قلم سعیده براز
پارت صد و سی و ششم :
کاوان سرش را تکان می دهد و کنار شقیقه ام را می بوسد.
-تو به این چیزا فکر نکن خاتونکم من خودم حواسم به همه چی هست.
از جیگر کباب شده که می خورم، قوت می گیرم و در حالی که زیر لحاف دیگر احساس سرما نمی کنم، پلک هایم سنگین می شود.
صبح با صدای ساز و دهل از خواب می پرم.
مستوره: نترس، ارباب برای جشن و پایکوبی گفتن بیان.
کل اهالی روستا جلوی خانه ی رحمان جمع شده بودند. مه لقا برایم کاچی درس
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۲۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
محرابی
0ممنون زیبا بود. خخخخ پسرشم مثل مامانش همه رو رنگی کرد.
۷ ماه پیش
سعیده براز | نویسنده رمان
به نکته ی خوبی اشاره کردی
۷ ماه پیشLeila
1نازارکم ، خاتونکم چقد قشنگ 😊😊 عالی بود نویسنده جان دمت گرم👏🌹🙏
۷ ماه پیشمصی
1خیلییی خوشومم اومدد منتظرم کانی بتونه روستا و عقایدشونو تعقییر بده🎀
۷ ماه پیشبهار
1کنجکاوم بدونم اسمشو چی میذارن🥺😍 کاش مثل مامان و باباش با ک شروع بشه
۷ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
لیلی
0خوشحالم که کانی و کاوان خوشحالند،ولی ای رشید مارموزیه معلوم نیست چی تو سرشه