بادافره به قلم معصومه ابدالی
پارت صد و هفتاد و هفتم :
آوای خنده‌ی جانان در فضای ماشین طنین انداخته و ریز سر تکان دادنِ متاسفش از چشمِ هامین هم دور نماند که فقط به تک‌خنده‌ای کوتاه بسنده کرد. به قوسِ رو به بالای جاده‌ای که میانش خانه‌ای پشتِ دیوارهای سنگی حبس بود، رسیدند و طولی نکشید که مقابلِ درِ بسته و مشکی رنگِ خانه ماشینِ هامین ترمز کرده و بعد هم خاموش شد. جانان نگاهی به نمای خانه انداخت، تک‌کوبشی تافته‌ی جدا بافت از دیگر تپش‌های ق
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۲۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
معصومه ابدالی | نویسنده رمان
مهربون‌ترین🥺🤍
۶ ماه پیشNil
0فکرهایی که به ذهن جانان میاد باتوجه به اتفاقات گذشته، عادیه. بهتراز سطح انتظارم میتونه برای کنترل کردن خودش تلاش کنه. تا حدودی هم موفق میشه. ولی نیاز صددرصدی به تراپیست داره. مثلا از کجا معلوم دراینده فوبیای کشته شدن همسرش و بچه احتمالیش رو نداشته باشه؟درکل توی زندگی آیندش، تاثیر گذشته دیده خواهدشد!
۷ ماه پیشمعصومه ابدالی | نویسنده رمان
دقیقا همینه؛ تردید و ترسِ فعلیش هم به همین خاطره که هنوز آسیبِ اتفاقِ پیش اومده به طورِ کل درمان نشده، فقط مثلِ زخمیه که موقتاً بسته‌ست.
۷ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
فرشته
0شخصیت پردازی قوی و حرفه ای و داستانی که فوق العاده جذابه با قلمی حرفه ای و بی نظیر😍❤️