لاگوم به قلم مهتاب جهان فر
پارت صد و هفده :
آسوده به عقب تکیه زد و با لبخندی پر از شرارت، انگار که با خودش واگویه می‌کرد، زمزمه کرد:
_ خودم فرستادمش سراغ اون پسره که صاف جلو روی حنا گند بزنه به هرچی برای خودش ساخته بود!
بعد هم انگار دوباره یاد او و گند بزرگ‌ترش افتاد که از جا بلند شد و لحنش باز هم رنگ و بوی خشونت گرفت.
_ یه رد، یه حرف، یه اشاره از پشت تلفن به دوستی، آشنایی، کسی... بدتر از همه خونواده‌ش با اون وضعی که دارن، دوم
لطفا صبر کنید...
