لاگوم به قلم مهتاب جهان فر
پارت صد و نهم :
ساعت دوازده را نشان می‌داد. چایش دست نخورده مانده بود. لیوان دیگری هم پر کرد و با دست گرفتن هر دو لیوان، از اتاق بیرون زد. برق اتاق همسایه‌ها خاموش بود. لحظه‌ای عذاب وجدان گریبانش را گرفت. اگر یکی حنا را می‌دید چه فکری می‌کرد؟! تمامش تقصیر او بود! از این به بعد باید رعایت می‌کرد و جای دیگری او را می‌دید. هر چند اگر پیشنهادش را قبول می‌کرد، نیازی به این رعایت کردن هم نبود.
آرام و بی
لطفا صبر کنید...
