پارت پنجاه و ششم :
سکوت سنگینی حاکم می‌شود. پیدین برمی‌گردد؛ نگاهم می‌کند و می‌گوید: «تو هیچ‌وقت ازش حرف نزدی!»
شانه بالا می‌اندازم و می‌گویم: «چون خیلی درد داره، اما من دلم می‌خواد ازش حرف بزنم.»
پیدین دستش را آرام روی دستم می‌گذارد و می‌گوید: «خیلی متأسفم، چون اصلاً نمی‌دونستم.»
می‌خندم تا فضا عوض شود. می‌گویم: «خب، پس خیالت راحت باشه که موهای هیچ معشوقه‌ای رو نبافتم.»
کلاه را دوبار
لطفا صبر کنید...
