پارت پنجاه :
سرم را پایین می‌اندازم: «مثلاً مثلِ اون بوسه‌ای که بین اون‌همه آشوب بهم دادی؟»
یک قدم نزدیک‌تر می‌آید و انگشتش را به سینه‌ام می‌کوبد: «فقط محضِ اطلاع بارِ اول این تو بودی که شروع کردی.»
بلند می‌شوم و طوری در برابرش می‌ایستم که نفس‌هایمان در هم گره می‌خورد: «و بارِ دوم این تو بودی که ادامه دادی و فکر کنم از خودت متنفری، چون هنوز هم در اعماقِ قلبت دلت می‌خواد اون لحظه تکرار بش
لطفا صبر کنید...
