پارت پنجم :
و من کای را خوب خوانده بودم.
من پشتِ تمامِ نقاب‌هایش را دیده بودم. اگر می‌دانست دارم می‌شنوم، عمراً اعتراف نمی‌کرد که خوابم را می‌بیند.
آه می‌کشد. رگه‌هایی از شوخی توی صدایش می‌دود: «کجایی، روان‌بین کوچولو؟»
لقب مسخره‌ای است. حالا دیگر کل پادشاهی می‌دانند من هربا احترام، به اطلاع شما می‌رسانیم که این رمان به پایان رسیده است و بنا به درخواست نویسنده، از دسترس خارج شده است و دیگر امکان مطالعه و عضویت در آن وجود ندارد
لطفا صبر کنید...
