لاگوم به قلم مهتاب جهان فر
پارت هشتاد و ششم :
کیا سر به زیر شد و آرام سلام کرد. فرخ با نگاهی به دو مرد و بچه‌هایی که می‌پایدنشان، آرام و غیض کرده لب زد:
_ باز که پیدات شد!
نمی‌دانست چرا خنده‌اش گرفته! لبش کمی کش آمد و گوشه‌ی چشمش چین خورد. همین هم برای عصبانی شدن فرخ کافی بود.
_ می‌خندی؟ به بدبختی من؟ اصلا تو اینجا چیکار می‌کنی؟ کی رات داده؟
نفس عمیقی کشید و با آرامش گفت:
_ چرا رام ندن؟!
_ شدی مُخِل آسایشم! چیکاره
لطفا صبر کنید...
