پارت هشتاد و چهارم :
ساعت یازده شب بود که از شعله خداحافظی کردم و سوار ماشینم شدم. گوشی‌‌ام را خاموش کرده بودم تا از تماس‌‌های امیر در امان باشم. خبر نداشت که در آن ساعت شب با ماشینم در خیابان‌‌ها می‌‌چرخیدم وگرنه به سکته می‌‌افتاد. به خانه که رسیدم، دوازده شب بود. در را با کلید باز کردم و همین که داخل رفتم چشمم به امیر افتاد که در فضای نیمه تاریک خانه نگاهش متوجه در شد. چرا فکر می‌‌کردم آن ساعت شب امیر
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۰۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
میم
1ای بابا باز چی شده،فکر کنم مادر معصومه چیزیش شده،این یکی مادربزگ فولاد زره که از همه سالمتره 🥺🤭🙏🏻
۴ ماه پیشراحیل
1نه نه😂فکر کنم مادر معصومه فوت کرده💔چون اگع پارت بعد رو بخونید متوجه میشوید ک اولش پدر امیر میگه زنگ بزنید ب ماهان بیاد
۴ ماه پیشفاطمه
2واقعا نمیشه حدس زد چیشده 🤔 احتمالا شوهرش مرده
۷ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
اکرم بانو
1حتماخبردارشدن که امیرمیخواد بره وبرای همین گریه میکنن