پارت پنجاه و نهم :
صبح با صدای زنگ تلفن امیر پلکهایم از هم باز شد. از توی اتاق خواب امیر را دیدم که در حال صحبت تلفنی با کسی بود.
ـ سلام... چی شده ماهان؟ چرا گریه میکنی؟... بابا؟.. بابا چی؟.. یا خدا... خیله خب... نگران نباشید... کدوم بیمارستان بردینش؟ همین الان راه میافتیم میایم تهران... ماهان نگران نباش... چیزی نیست ایشاالله... مثل دفعه قبل... مامان کجاست؟ مامان بزرگم نیست؟ باشه بهشون بگو به من زنگ بزنن...
نگ
مطالعهی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۲۰ روز پیش تقدیم شما شده است.

مرضیه نعمتی | نویسنده رمان
تشکر عزیزم🌹
۵ ماه پیشاکرم بانو
0چقد دلم واسه پدرش میسوزه،خیلی سخته فک کنی سربار و مزاحم کسی هستی،خصوصااگه اون طرف مرد باشه
۵ ماه پیش
مرضیه نعمتی | نویسنده رمان
👍❤️
۵ ماه پیشمیم
0فشار روحی برای چی،یعنی مشکل جدیدی پیش اومده براشون 🤔🙏🏻
۵ ماه پیش
مرضیه نعمتی | نویسنده رمان
پدرش بابت سر بار بودن خودش و خانوادهش ناراحتی داره. قبل عروس دار شدنش چون امیر مجرد بود ذهنش راحت تر بود ولی حالا که سایه اومده استرس داره که نکنه به خاطر مریضیش زندگی امیر و سایه به هم بریزه.
۵ ماه پیشمیم
1امیر خودش اینجوری احساس می کنه وگرنه چه ربطی به سفر اینا داره،تازه پدرش خوشحالم شده،چون همیشه عذاب وجدان خراب کردن زندگی امیرو داشته 🥺
۵ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

اکرم بانو
0عیدشماهم مبارک خانم نعمتی عزیز،ممنون بابت پارت🌹🌹🌹🌹🌹