پارت پنجاه و دوم :
به خانه که رسیدیم، همراهم زنگ خورد. ساره بود. چشمم به امیر افتاد که لباس عوض نکرده پایین رفت. سری تکان دادم و با ساره مشغول صحبت شدم.
ـ سلام ساره جان. خوبی؟
ـ سلام سایه. قربونت. چی شد پس؟ نیومدین این ورا.
کلافه پوفی کشیدم و گفتم:
ـ فعلا نمیشه. یعنی من دوست دارم بیام امیر نمیتونه.
ـ آخه چرا؟
ـ حال باباش تعریفی نداره. مدیرش هم مرخصی نمیده.
ـ ای بابا! من هر روز دارم روز شما
مطالعهی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۲۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
زهرا
0عالی بود.بابت پارت هدیه ممنون
۶ ماه پیش
مرضیه نعمتی | نویسنده رمان
❤️
۶ ماه پیشاکرم بانو
0بنظرم امیر رو مقابل خانوادش تحت فشار قرار داد
۶ ماه پیشمیم
2این کارش به نظرم بی جنبه بازی بود،خانوادشو مقابلش قرار داد تا ماه عسلش جور بشه،هرچند امیر خودش دل نمی کند از پدرش دور بشه 🙏🏻❤️
۶ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

شادان
0واای اصلا توقع نداشتم سایه همچین کاری کنه ..خوب خودش میدونه چقد پدرشوهرش شرمنده اس از اینکه سرباره و نمیتونه برای وضعیتش کاری کنه بعد برگشته میگه بگو امیر منو ببره سفر.. جالب بود امیرم شب هیچی نگفت.. من همش گفتم الان یه دعوایی میشه