پارت چهل و نهم :
امیر یک ربع بعد برگشت و گفت:
ـ ماشینت رو همینجا پارک کردم. فردا خودم میام میبرمش خونه.
زیر لب تشکر کردم. امیر هم هیچ نگفت و پشت فرمان نشست و به راه افتاد. توی راه سکوت بود. نه من حرف میزدم نه امیر. حال بدی داشتم. با اینکه امیر در کنارم بود اما مرتب آن صحنه تلخ مقابل چشمانم نمایان میشد و آزارم میداد. امیر پخش را روشن کرد و یک خواننده قدیمی شروع به خواندن کرد. انگار داشت حال غم آلو
مطالعهی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۲۶ روز پیش تقدیم شما شده است.

مرضیه نعمتی | نویسنده رمان
❤️
۴ ماه پیشاکرم بانو
0واقعا تجربه بدیه،مخصوصا شب هاوقت خواب،تاچشم روهم میذاری میاد جلو چشمت
۶ ماه پیش
مرضیه نعمتی | نویسنده رمان
💔
۶ ماه پیشمامان عسل
0عالی بود مثل همیشه ..خانم نعمتی عزیز خسته نباشید ،خدا کنه سایه و امیر در کنار هم زندگی خوبی داشته باشن
۶ ماه پیش
مرضیه نعمتی | نویسنده رمان
🙏❤️
۶ ماه پیشمیم
2طفلک سایه،تجربه تلخ و سختی بوده،امیر چقدر حامی و مهربونه 🥺🙏🏻
۶ ماه پیش
مرضیه نعمتی | نویسنده رمان
❤️
۶ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

شادان
0خداکنه سایه یکم حرف گوش کنه .. امیر هم باید بیشتر براش وقت بذاره و مواظبش باشه