پارت چهل و چهارم :
مراسم عقد من و امیر در محضر برگزار و پس از آن جشن کوچکی در تالاری که پدرم ترتیب داده بود بر پا شد. از طرف بیمارستانم برای ساره وقت زایمان گرفته بودم و مادرم هم سیسمونی کامل ساره را همراه علی‌رضا راهی شمال کرده بود. روزهای آخر بارداری، ساره سنگین شده بود و مرتب غر می‌زد:
ـ خدا کنه زودتر به دنیا بیاد. خسته شدم. شبا همش یه وری می‌خوابم.
مادرم هم می‌گفت:
ـ مادر بودن همینه دیگه. بیخود
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۲۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
مرضیه نعمتی | نویسنده رمان
سایه زیادی داره از حق خودش می‌گذره
۴ ماه پیششادان
0خب مادرشون که اینقد نگرانه یه مدت بره شمال دیگه اینقد غر زدن نداره.
۴ ماه پیشمیم
1سایه هنوز نرفتن سر زندگی از خونه راضی نیست،خدا به داد باقی مشکلات برسه 😮🙏🏻
۶ ماه پیشمرضیه نعمتی | نویسنده رمان
مشکلات داره کم کم خودشو نشون میده
۶ ماه پیشاکرم بانو
1خط به خط رمان پند و اندرز داره،از اینکه ادم باید اینده نگر باشه و کسی از اینده خودش خبر نداره، سهل انگاری گاهی باعث دردسر واسه بقیه عزیزات میشه یااینکه سایه انقد قانع و متینه و به فکر مادیات نیست و خیلی چیزای دیگه...ممنون بابت همه اینا
۶ ماه پیشمرضیه نعمتی | نویسنده رمان
💖💖🌹🌹
۶ ماه پیشاکرم بانو
1مرسی بابت پارت هدیه خانم نعمتی🌹🌹🌹🌹🌹🌹🤍🩶💜🤎🩵💙💚🩷❤️❤️😍😍😍😍
۶ ماه پیشمرضیه نعمتی | نویسنده رمان
❤️❤️❤️
۶ ماه پیشمیم
1خب حالا اینم به هر بهونه همین حرفو می زنه،یه مدت نگهش داره یا خودش باهاش بره تا یکم حال ساره خوب می شه پیشش باشه 🤔
۶ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
شادان
0به نظرم سایه دیگه زیادی داره راحت میگیره. من که خودم سرکار میرم . ولی خب بازم یه چیزی بخوام به شوهرم میگم بخره که فکر نکنه من بهش نیاز ندارم. حقوقم بیشتر به چشم سرمایه نگاه میکنم بالاخره اگه زمانی مشکلی چیزی پیش بیاد بدردمون میخوره.