پارت نوزده :
رو به پدر امیر گفتم:
ـ خیلی خوشحال شدم که دارین مرخص می‌‌شید. امیدوارم که دیگه اینجا نبینمتون.
پدر امیر که روحیه‌‌اش بهتر شده بود با لحن مهربانی گفت:
ـ خانم پرستار منو ببخش که تو این مدت باهات بد خلقی کردم!
لبخندی زدم و گفتم:
ـ بد خلقی نبود! مریض احوال بودین و طبیعی بود!
باز هم تشکر کرد و گفت:
ـ دوست دارم این همه محبتی که کردی و مراقبم بودی رو برات جبران کنم.
ـ جبر
لطفا صبر کنید...
میم
2قبول دارم هرکسی حق انتخاب داره و حق داره به آرزوها و اهدافش برسه ولی این وسط یه پدرومادری هم هست یکم تو برنامشون به تنهایی و پیری اونا هم فکر کنن،خیلیا با وجود چند بچه توی تنهایی و بی کسی و بیماری میمیرن 😔🙏🏻