پارت یازده :

صدای بوق ماشین پشت سری‌‌ام را شنیدم و کلافه کمی کنار کشیدم. با حرص به ماشین که جلوتر از من زده بود، نگاه کردم و گفتم:
ـ چه خبرته حالا؟ با سرعت نری می‌‌میری؟
دستی روی گونه‌‌ام کشیدم و گفتم:
ـ خنگ شدم خدا! انقدر بی خوابی کشیدم قاطی کردم!
نیم ساعت بعد در خانه بودم و داشتم در مورد وضعیت پدر امیر با مادرم صحبت می‌‌کردم.
مادرم که احساس دلسوزی‌‌اش بر انگیخته شده بود گفت:
ـ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۴۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • میم

    1

    با این شرایط حقم داره به ازدواج فکر نکنه،حالا عاشقم بشه باز تا باورش و قبولش کنه طول می کشه 😔

    ۸ ماه پیش
  • اکرم بانو

    4

    چه عاشقانه ی قشنگی....ساده و قابل باور❤️😍

    ۸ ماه پیش
  • مرضیه نعمتی | نویسنده رمان

    🩷🩷🩷

    ۸ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️